Oproep

Vorige week kregen we deze oproep binnn met het verzoek deze te verspreiden. En waarom niet, het is voor een goed doel!

GEZOCHT VOOR ONLINE EN PRINT MET FOTO: VERHALEN VAN MENSEN OVER HUN
LEVENSWERK EN PASSIE

Voor een integere verhalenreeks over een mooi, maar precair onderwerp
is Story Supply op zoek naar mensen met een hobby, passie en/of
levenswerk. Een passie die niet langer zelf uitgevoerd kan worden door
een afschuwelijke ziekte of omdat iemand er simpelweg te oud voor is.
Maar de rust om dit levenswerk naast zich neer te leggen is er ook nog
niet. Was er maar een waardige opvolger zodat jouw jarenlange
toewijding niet verloren gaat. In de directe omgeving is er niemand
die het stokje over kan of wil nemen, dus moet het buiten de bekende
kring gezocht worden. Zodat jij je hierover in ieder geval geen zorgen
hoeft te maken.

Ken jij iemand met zo’n verhaal, laat het ons dan weten op
storysupply.nl/aanmelden

Voor whimps

Afgelopen week zat ik tijdens de dagelijkse lunch naast een gezelschap waarvan een landelijk bekend journalist de boventoon voerde. Deze man van in de veertig, over duidelijk erg vol van zichzelf, vond het nodig om af te geven op modelspoorliefhebbers. Dit waren volgens hem ‘whimps’. ‘Liever een man met een motor dan een met modeltreinen’, zo dacht hij dat zijn vrouwelijk gezelschap (dames in dezelfde leeftijdscategorie) er over zou denken.

Allereerst wil ik even kwijt dat ik een hekel heb aan mensen die neerkijken op anderen, en al helemaal aan hen die zich beter voelen dan anderen die ze niet kennen. Wat voor journalist ben je überhaupt als je je zo gedraagt?

Maar goed, dat zijn negatieve gedachten, en daar wil ik ook van af. Dus, laten we eens kijken waarom de hobby geschikt is voor iedereen. Sterker, iedereen zou er voordeel aan hebben om een modelspoorder te zijn!

Je leert omgaan met elektrotechniek.  Weet je het verschil tussen gelijk- en wisselstroom? Ampère en voltage? Als modelspoorder leer je het gauw genoeg. En achter de betekenis van kortsluiting kom je ook gauw genoeg. Ga je een stapje verder dan leer je ook nog een solderen, printplaatjes maken, etc. etc. Niet alleen komen deze vaardigheden goed uit in en rond het huis, maar een kind dat later van elektrotechniek zijn of haar vak maakt is zowat zeker van een baan, gezien er een groot gebrek aan techneuten bestaat.

HCC geeft uitleg over digitaal rijden

Je fijne motoriek wordt beter: niet alleen bij het eventueel solderen, maar ook al bij het aanleggen van de spoorbaan en het op de rails plaatsen van de treinen oefen je je oog- hand coördinatie.

Ga je over tot het bouwen van een volledige modelspoorbaan, dan komt daar nog een hoop creativiteit, doorzettingsvermogen, zelfbeheersing en leren plannen bij kijken. Kies je er voor de baan te automatiseren, dan komt daar nog softwarekennis, en eventueel leren programmeren bij. En ook dat zijn allemaal eigenschappen die in het dagelijks leven goed gebruikt kunnen worden.

En het spelen met de treinen dan? Daarbij leer je logistiek te plannen, vooruit te kijken en snel in te grijpen.

Concentratie bij het aansturen van de modelspoorbaan
Concentratie bij het aansturen van de modelspoorbaan

Als dat niet reden genoeg is om te concluderen dat modelspoorders geen whimps zijn, weet ik het ook niet meer. Voorbeelden? Whoopi Goldberg, Rod Steward, Johnny Cash, David Hasselhof, en nog zo wat wereldsterren.

 

Eurospoor 2011, groot, groter, groots.

Vandaag brachten we een bezoek aan Eurospoor, een van de grootste modelspoor evenementen van Europa, in de Jaarbeurshallen in Utrecht. En ja, wat kun je daar nu over zeggen?
Het evenement beslaat drie hallen, met grote en kleine banen, met informatiestands en workshops en niet te vergeten verkoopstands waar je allerhande modelspoorartikelen kunt kopen.

diverse demonstraties
bij beneluxspoor werden er demonstraties gegeven

Bij binnenkomst loop je direct tegen de stand van Beneluxspoor.net aan waar vrijwilligers allerlei demonstraties gaven van hoe een modelbaan (nog) mooi(er) te maken. Ook stonden er diorama’s die meedoen aan een wedstrijd.
twee diorama's
Twee diorama's bij beneluxspoor.net

Achter de stand van Beneluxspoor raasden oude Hornby modellen over hun baan. De modellen zien er werkelijk fantastisch uit. Je kunt je goed voorstellen waarom er mensen zijn die voor deze metalen modellen kiezen boven de moderne plastic treinen. Al moet ik zeggen dat je daar dan weer aan gaat twijfelen als je de volgende hal in loopt en de vele prachtige, grote banen tegemoet loopt. Dit jaar valt vooral een Duitse baan op: een berglandschap bedekt met sneeuw!
een met sneeuw bedekte modeltreinbaan
De Duitse sneeuwbaan

Eurospoor is ontzettend kindvriendelijk en daarmee heel erg leuk om met het hele gezin naartoe te gaan. Zo kunnen kinderen op diverse plekken zelf aan de knoppen zitten.
kinderen aan de modeltreinen
Deze marklinbaan trok vele machinisten
En daar werd vandaag al gretig gebruik van gemaakt!
De hele familie doet mee
en ook bij de radiografisch bestuurde houten treinen was het druk

Ja, wat kun je daar nu over zeggen? Eurospoor is groot, is mooi en gezellig en er is werkelijk voor iedereen die treinen leuk vind wel iets naar haar of zijn gading. Eurospoor bewijst ook maar weer dat de modelspoor hobby voor iedereen bereikbaar is. Natuurlijk staan er bij enkele stands de duurste en mooiste treinen te koop, maar elders zijn er spotgoedkoop tweedehands treinen te vinden, of bijzonder voordelig geprijsde startsets. Er lopen zelfs liefhebbers van houten treinsets rond, klein en groot!

Beneluxspoor belooft weer een enorm succes te worden dit weekeinde! Voor de mensen die nog gaan en voor hen die helaas niet kunnen: kijk op onze facebook pagina voor bovenstaande en nog veel, veel meer foto’s!

Hoe het ooit begonnen is..

weet ik eigenlijk niet meer. Als jongetje van een jaar of zes raakte ik geïnteresseerd in treinen, vliegtuigen en in mindere mate auto’s. Die interesse in techniek is nooit verdwenen.

Maar terug naar het begin. Nadat zowel mijn broer en ik een startset cadeau gekregen hadden van Piko met niet-bestaande NS-treinen (de mijne met een diesellocomotief, hij met een stoomtrein) ben ik begonnen met mijn set steeds verder uit te bereiden.

Als klein jongetje kwam ik al in Amersfoort in de Flint, waar toen de modelbeurzen gehouden werden, en kocht van mijn zakgeld nog-net rijdende locomotieven en wagons van onder de tien gulden. De hoeveelheid telde, niet de staat van het model! Alles dat ik leuk vond kocht ik.

De collectie werd verder uitgebreid na het overlijden van mijn grootvader, die ook een zeer diverse verzameling had. Bovendien had hij enkele wagens en een locomotief in het blauw-wit geschilderd, met een lichtgrijs dak. Mocht iemand een idee hebben waarom hij voor deze kleuren heeft gekozen, ik hoor het graag! Hij woonde destijds in Rotterdam.

Modeltrein van mijn grootvader
Opa's handenarbeid

 

Een van de leukste treinen was wel een heel klein stoomlocomotiefje, dat op de modelbaan een ongekende snelheid wist te bereiken en op volle snelheid elke bocht rechtuit verliet. Zelfs de kat was niet in staat dit monster bij te houden.

Na verloop van tijd echter is dit racemonster waarschijnlijk doorgebrand. Er was geen beweging meer in te krijgen.

Pronkstuk van mijn collectie was uiteindelijk de TGV, die ik van mijn andere opa kreeg. Dit model van Lima heb ik altijd met extra zorg behandeld (voor zover dat gaat als jochie van acht) en is nog in redelijke staat. Nog steeds vind ik ‘m bijzonder.

De TGV van Lima
De TGV van Lima

Echter, de hoogtijdagen van mijn modelspoor waren geteld. Samen met mijn vader heb ik nog wel aan een treintafel gewerkt (de platen staan nog in het ouderlijk huis op zolder) maar na onze verhuizing zijn ze eigenlijk nooit meer uit de dozen gekomen.

Langzaam stonden ze te verstoffen, totdat ik, na gestudeerd te hebben, een vaste baan kreeg.

Op een dag bezocht ik, op verzoek van mijn moeder, de zolder aldaar om eens te kijken wat er zoal weg mocht. Zodoende kwamen de treinen weer in beeld. De dozen werden ingeladen in de auto en kwamen op mijn studentenkamer terecht.

Dat ik geen ruimte had voor modeltreinen maakte me niets uit, de nostalgie van mijn kindertijd was belangrijker. Bovendien besloot ik langzaam de modeltreinen te gaan aanschaffen die ik als kind zo mooi vond, maar die ik nooit kreeg noch kon betalen. Daarover meer in een volgende post..